خطر آتشبس پیش از تثبیت بازدارندگی
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ 40 روز دفاع جانانه ایران فرماندهان و تحلیلگران نظامی جهان را متحیر کرده است و ناو بالگردبر و آبی-خاکی LHA۷ آمریکا با 5 هزار پرسنل زیر ضرب موشکهای ایرانی به جنوب اقیانوس هند فرار کرد، تمامی پایگاههای آمریکا در منطقه و سرزمینهای اشغالی از شمال تا جنوبش زیر ضربات دائم لشکر اسلام فرسوده شده؛ آمریکا از کانالهای مختلف درخواست مصرانه آتش بس دارد و این واضحترین دلیل تشخیص طرف شکست خورده است.
اگر سازش کنیم، باختهایم و اگر جنگ را ادامه بدهیم، فتح تاریخی رقم خواهد خورد
در این وضعیت برای دشمن سلاح مؤثری در قبال ایران و جبهه مقاومت بهجز هتاکی و دروغهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا باقی نمانده است؛ تهدید و توهینهای اخیر وی در همین راستا ارزیابی میشود. بدیهی است طرفی که دست بالا دارد، عصبانی نمیشود و با الفاظ رکیک توهین و التماس آتش بس نمیکند.
هشدار تکرار تاریخ
در شرایطی که ایران از زمان خروج یکجانبه آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ تاکنون خسارات قابل توجهی متحمل شده و بهویژه در تقابلهای سال ۱۴۰۴ هزینههای مالی، انسانی و نظامی سنگینی پرداخته است، نشانهای از تغییر در منطق محاسباتی طرف مقابل دیده نمیشود.
شواهد حاکی از آن است همچنان این تصور وجود دارد که با تحمیل هزینه نظامی میتوان به منافع قابل توجهی دست یافت و کار را یکسره کرد. در چنین وضعیتی، هرگونه ابتکار برای ترک یکجانبه جنگ در خوشبینانهترین سناریو، درنهایت وضعیتی مشابه عراق پس از سال ۱۹۹۰ میلادی است؛ یعنی دولتی درگیر با مشکلات و هزینههای انباشته، بحرانهای اجتماعی متعدد و سایه دائمی جنگ.
جنگِ وجودی یعنی همین که دو طرف، قصد جان هم کردهاند و میجنگند تا طرف مقابل نباشد. اگر سازش کنیم، باختهایم و اگر جنگ را ادامه بدهیم، فتح تاریخی رقم خواهد خورد. درست است لطمات و صدمات بیشتری خواهیم خورد، اما مقاومت ما، اراده قطعی ما را نشان میدهد و همین، بازدارندگی ایجاد خواهد کرد.
مراد از «ایستادگی» نه صرف ادامه جنگ، بلکه توان وارد آوردن ضربات مؤثر تا حدی است که دشمن هزینه ادامه درگیری را بیش از منافع احتمالی آن ببیند.
رجزخوانی میدان و موج جهانی حمایت از ایران
بهتر است این پیام سردار سیدمجید موسوی را بادقت خوانش کنیم:
فرمانده قهرمان نیروی هوافضای سپاه، یک حقیقت محض را فریاد زد؛ دومینویی از آتش شروع شده است که کسی جز ایران نمیتواند متوقفش کند و این آتش از حیفا زبانه کشیده به فجیره رسیده، شعیبه را سوزانده و حالا دارد بنیانهای ظلم جهانی را یکی پس از دیگری خاکستر میکند.
مهمتر از همه اینها، صدای خود دشمن است؛ نیویورکتایمز، ارگان رسمی دیکتاتوری آمریکا مینویسد، «جنگ در حال تبدیل ایران به قدرتی جهانی است». این روزنامه اعتراف میکند فرضیه سنتی سه قطب قدرتِ (آمریکا، چین، روسیه) دیگر برقرار نیست و ایران به عنوان چهارمین قطب در حال ظهور است.
کسی جز ایران نمیتواند دومینوی آتش را متوقف کند؛ نه ناتو، نه سازمان ملل متحد، نه هیچ قدرت خودخواندهای
امتداد موج جهانی حمایت از ایران، در لندن، توکیو، استانبول، تورنتو کانادا، بغداد، کربلا، بصره و ناصریه به زنجیره میدانیِ پیوسته و سیال تبدیل شده است و این سیلِ انسانی، با تکرار و تکثیر در جغرافیای مختلف، در حال تبدیل شدن به «جریان مرجعساز» در بُعد بینالمللی است.
گزاره «ایران تنها نیست»؛ در حال تثبیت در افکار عمومی جهان است و به عنوان پشتوانه راهبردی و ارتقای قدرت نرم ایران در عرصه بینالمللی، در حال بازتعریف به نفع کشور و این تازه اول ماجراست؛ دومینویی از آتش شروع شده، حلقههای زنجیر ظلم و استکبار یکی پس از دیگری در حال سوختن هستند و حیفا، فجیره، شعیبه و... فقط نخستین دومینوهایی بودند که راه افتادند.
مهمتر از همه اینکه کسی جز ایران نمیتواند دومینوی آتش را متوقف کند؛ نه ناتو، نه سازمان ملل متحد، نه هیچ قدرت خودخواندهای. این آتش، آتش اراده ملتی است که از پسِ قرنها، حالا دارد تاریخ را بازنویسی میکند.